Η μεταφορά της αιώνιας αντιπαλότητας δύο εκ των μεγαλύτερων υπερηρώων, αποτελούσε από μόνο της αιτία για να δεις την συγκεκριμένη ταινία, πόσο μάλλον αν ήσουν ταγμένος σε ένα από τα δύο στρατόπεδα. Η Πέμπτη 24 Μαρτίου 2016, ήταν η ημέρα που περιμέναμε εδώ και καιρό.

Όταν στις αρχές του 2014 η Warner bros είχε ανακοινώσει πως η ταινία Batman v Superman, θα καθυστερούσε να βγει στις αίθουσες κατά ένα έτος, καθώς ήθελε να δώσει χρόνο στους δημιουργούς της να αποτυπώσουν πλήρως το όραμά τους, πιστέψαμε πως η εταιρεία παραγωγής είχε πάρει πολύ σοβαρά την αποστολή που είχε αναλάβει και ζητούσε το τέλειο αποτέλεσμα. Δεν θέλω καν να σκεφτώ, πως θα ήταν η ταινία αν είχε κυκλοφορήσει το 2015, όπως είχε αρχικά οριστεί.

Κατά τις πρώτες δοκιμαστικές προβολές, τα σχόλια των θεατών ήταν χλιαρά έως αρνητικά για την ταινία. Τότε, η αλήθεια είναι, πως δεν θέλαμε να το πιστέψουμε. Όμως, μετά την επίσημη προβολή της στο ευρύ κοινό, όλα όσα είχαν ειπωθεί, επιβεβαιώθηκαν στο έπακρο. Καθημερινά όλο και περισσότεροι θεατές και κριτικοί ρίχνουν φτυαριές στην ταινία που η Warner επένδυσε 250 εκ. δολάρια για την παραγωγής της και άλλα 150 μόνο για την προώθησή της. Και εγώ θα προσθέσω ακόμα μία.

Γιατί το μόνο που θέλαμε τόσο καιρό ήταν να δούμε μια ταινία στην οποία το Αμερικανάκι, το καλό παιδί και νομοταγής πολίτης Superman θα έπαιζε ξύλο με τον σκοτεινό, κυκλοθυμικό και πολλά βαρύ Batman. Μια ταινία που οι ατάκες και οι μάπες θα πονούσαν εξίσου. Αντί αυτού, είδαμε ένα μακροσκελές τρέιλερ του Justice League, στο οποίο κλέβει την παράσταση ένα όνομα που δεν βρίσκεται καν στην μαρκίζα. Η Wonder Woman.

Η ταινία ξεκινά με το σκηνικό του Superman: man of steel, εκεί όπου η μισή πόλη καταστρέφεται και πολλοί χάνουν την ζωή τους, ενώ ο Superman προσπαθεί να σώσει τον κόσμο. Εκείνη την στιγμή ξεκινά και η αμφισβήτηση προς το πρόσωπό του από τα ΜΜΕ και τους πολιτικούς. Εκείνη την στιγμή γεννιέται και το μίσος του Batman για τον Superman, τον οποίο θεωρεί χρέος του να βγάλει από την μέση. Ως εδώ καλά. Στην συνέχεια όμως και για μεγάλο χρονικό διάστημα μεταπηδάμε συνεχώς από ιστορία σε ιστορία, γρήγορα και χωρίς λογική. Η συνοχή απουσιάζει, το ίδιο και το νόημα. Μέχρι να φτάσεις τελικά στην δράση, νιώθεις ήδη τόσο κουρασμένος που πια δεν έχεις κουράγιο να ενθουσιαστείς από τα οπτικά εφέ ή την εξαίσια μουσική του Χανς Ζίμερ.

Ελάχιστα λεπτά οι δύο υπερήρωες παίζουν ξύλο μεταξύ τους (στην ταινία που η κόντρα τους είναι ο τίτλος), ενώ όσο γρήγορα έφτασαν να γίνουν εχθροί (όχι λόγω των φυσικών διαφορών τους, αλλά λόγω του σχεδίου του Λεξ Λούθορ), τόσο εύκολα τα βρίσκουν και ενώνουν τις δυνάμεις τους κόντρα στον κίνδυνο που απειλεί να αφανίσει και το Metropolis και το Gotham και τον κόσμο ολόκληρο. Και εκεί εμφανίζεται η γυναικάρα με τα χρυσά και κόκκινα και σώζει ελαφρώς την παρτίδα. Όμως όχι και μια ταινία δυόμιση ωρών.

Ίσως για όλα να φταίει η βιασύνη κάποιων να προλάβουν την Marvel, η οποία έχει ήδη παρουσιάσει μια μεγάλη σειρά ταινιών βασισμένες σε χαρακτήρες της, αλλά μας έχει ήδη εισάγει και στον κόσμο των Avengers. Έτσι, το Batman v Superman είναι εν μέρει η παρουσίαση της κόντρας των δύο ηρώων της DC, αλλά βιάζεται να μας εισάγει και στον κόσμο της ομάδας του Justice League. Γι’αυτόν τον λόγο εμφανίζεται η Wonderwoman, o Aquaman, o Doomsday και αφήνονται σπόντες για το κακό που ξύπνησε και πλησιάζει στον πλανήτη μας. Και γι’αυτό θα πρέπει όλοι να ενωθούν για να υπάρξει ελπίδα σωτηρίας.

Οι βασικοί ένοχοι για το απογοητευτικό αποτέλεσμα, είναι οι ίδιοι οι δημιουργοί της και η εμμονή τους με τους συμβολισμούς. Οι δύο βασικοί ήρωές μας αντιπροσωπεύουν το καλό και το κακό, το θείο και το ανθρώπινο, την αιώνια σύγκρουση μεταξύ των δύο από την αρχή του κόσμου. Φυσικά δεν λείπουν έννοιες όπως αυτές της δικαιοσύνης, της θυσίας, τους ελέους κλπ. που δεν έφτασε στον Σνάιντερ και την υπόλοιπη παρέα η παρουσίασή τους στις ταινίες Superman και Batman των τελευταίων ετών, αλλά έπρεπε να μας απασχολήσουν ξανά ΚΑΙ εδώ.

Στα λίγα θετικά της ταινίας μπορούμε να αναφέρουμε το βρώμικο και μπατμανίστικο ξύλο που ρίχνει ο Batman στην προσπάθεια διάσωσης της Martha, την πολλά υποσχόμενη παρουσία της Wonderwoman, τα οπτικά εφέ (δεν τσιγκουνεύτηκαν χρήματα τα παιδιά) και την μουσική του Ζίμερ. Όχι, ο Κρίστιαν Μπέιλ δεν θα σου λείψει ως Batman. Θα σου λείψει η στοιχειώδης λογική και η παρουσία σοβαρού σεναρίου.

Παράκληση. Μπορείτε σε ταινία που εμφανίζεται ο Superman να μην εμφανίσετε την Λόις Λέιν. Πραγματικά δεν θα λείψει σε κανέναν. Επίσης όλοι γνωρίζουμε πως σκοτώθηκαν οι γονείς του Μπρους Γουέιν, δεν υπάρχει λόγος να το βλέπουμε σε κάθε ταινία μια και δυο φορές.

Funny tip: τελικά ακόμα και οι υπερήρωες δεν μπορούν χωρίς τη μανούλα :p

 

Advertisements