Αν του ζητούσες να περιγράψει τον εαυτό του, θα χρησιμοποιούσε δύο μόλις λέξεις. Όχι, δεν θα ήταν οι λέξεις super hero. Θα ήταν badass motherfucker!

Ο Ουέιντ Ουίλσον είναι ένας πρώην πράκτορας των Ειδικών Δυνάμεων και νυν μισθοφόρος, ο οποίος όταν μαθαίνει ότι πάσχει από καρκίνο σε τελικό στάδιο, αποφασίζει να ενταχθεί σε ένα παράνομο πείραμα για να θεραπευθεί. Όμως τα πράγματα δεν θα πάνε όπως τα ήθελε. Το πείραμα τον αφήνει παραμορφωμένο, αλλά με την ικανότητα να θεραπεύεται πολύ γρήγορα. Οπλισμένος με νέες ικανότητες και μία σκοτεινή, διεστραμμένη αίσθηση του χιούμορ, υιοθετεί το alter ego Deadpool και αποφασίζει να κυνηγήσει τον άνδρα που κατέστρεψε τη ζωή του.

Αυτή είναι η πλοκή της ταινίας. Στην ουσία αποτελεί μια γνωριμία με τον χαρακτήρα του Deadpool, για το πως ξεκίνησε, ποιος είναι, πως πήρε το όνομά του κλπ.

Η ταινία τρολάρει από το πρώτο λεπτό τους πάντες και τα πάντα. Τρολάρει τους συντελεστές της, ο Deadpool τρολάρει τον Ryan Reynolds που τον υποδύεται, όσους παίζουν στην ταινία, αλλά και όσους απουσιάζουν από αυτήν. Και ενώ έχουμε συνηθίσει ο σουπερ ήρωας να έχει ήθος, αρχές, ιδανικά και άλλα τέτοια clean cut και politically correct πράγματα, ο Deadpool τα ανατρέπει όλα. Γιατί δεν είναι σούπερ ήρωας, είναι απλά σούπερ. Και γι’αυτό βγάζει όλη την τρέλα και τον φαρμακερό σαρκασμό που έχει μέσα του, παρουσιάζοντας έναν τύπο με υπερδυνάμεις, αλλά άκρως ανθρώπινες αδυναμίες.

 

Έτσι, έχουμε ωμό χιούμορ, φαρμακερές ατάκες, αληθινό αίμα, σκηνές βίας, γυμνό, υπονοούμενα, έμμεσα και άμεσα καρφιά, ανατινάξεις, εκρήξεις, ξύλο, πιστολίδια και όλα όσα θα έπρεπε γενικά να έχει μια ταινία δράσης, που σέβεται τον εαυτό της. Αν παίζαμε με τους συμβατικούς κανόνες, θα είχαμε μια ταινία παρόμοια με το Spawn (1997). Έναν σκοτεινό εκδικητή δηλαδή, που ελάχιστα σκοτεινός και τρομερός ήταν.

Και μπορεί αυτήν την στιγμή ο Deadpool να είναι ο πιο cool τύπος στην πιάτσα, δεν ήταν όμως όλα ρόδινα γι’αυτόν από την αρχή. To 2004 η New Line Cinema ξεκίνησε την παραγωγή της ταινίας και αποφάσισε να την παγώσει ένα χρόνο αργότερα. Η 20th Century Fox δεν έχασε την ευκαιρία και το 2009 ανέθεσε σε 2 συγγραφείς το Deadpool. Το 2011 ο Tim Miller (που για πρώτη φορά σκηνοθετεί ταινία μεγάλου μήκους) προσελήφθη ως σκηνοθέτης. Ο Ρέινολντς κυνηγούσε  εδώ και χρόνια να κυκλοφορήσει η ταινία, μιας και ο ίδιος είχε ενσαρκώσει τον χαρακτήρα στο Wolverine 2. Και φτάσαμε στο 2016, όπου το Deadpool κατάφερε τελικά όχι μόνο να βγάλει τα λεφτά του, αλλά να σπάσει και πολλά ρεκόρ (μεταξύ των οποίων αυτό του καλύτερου ανοίγματος ταινίας για τον μήνα Φεβρουάριο που κατείχε η ταινία «οι 50 αποχρώσεις του γκρι»).

Προσωπικά δεν συμπαθώ τον Ρέινολντς, μου θυμίζει τον Κεν (όχι τον Κλαρκ, τον γκόμενο της Μπάρμπι) και μέχρι στιγμής δεν έχει καταφέρει να δείξει αν και πόσο αξίζει. Πραγματικά όμως χαίρομαι που τα κατάφερε και ο Deadpool είναι πλέον μαζί μας. Ο αντίκτυπός του στις μελλοντικές κινηματογραφικές κυκλοφορίες θα είναι μεγαλύτερος και από το στόμα του!

Βρες εδώ προσφορές σε εισιτήρια κινηματογράφου στην Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα.

Advertisements