Η Νέα Υόρκη έχει το άγαλμα της Ελευθερίας. Το Παρίσι τον Πύργο του Άιφελ. Το Λονδίνο το Μπιγκ Μπεν. Η Αθήνα την Ακρόπολη. Η Θεσσαλονίκη έχει ως σύμβολό της τον Λευκό Πύργο. Αν και πολλοί δίνουμε πιο συχνά ραντεβού στην Καμάρα και οι περισσότεροι αρνούνται να τον δεχτούν ως σύμβολο της πόλης λόγω της ιστορίας του, παρόλα αυτά ο Λευκός Πύργος είναι και παραμένει το πιο διάσημο μνημείο της Θεσσαλονίκης.

Μα δεν είναι καν Λευκός θα πούνε πολλοί. Όντως, αλλά παρακάτω θα ανακαλύψεις γιατί ονομάστηκε έτσι και γιατί έχει το χαρακτηριστικό γκρι χρώμα σήμερα.

Αν και οι περισσότεροι τουρίστες σπεύδουν να τον επισκεφθούν, δεν είναι ίδιος ο αριθμός των Ελλήνων που θα κάνουν τον κόπο να ανέβουν τα σκαλοπάτια του. Αντί αυτού προτιμούν να βγάλουν μια selfie με τον πύργο ως φόντο και να κάνουν ένα απλό tag ή check in. Γι’αυτό εν μέρει ευθύνεται η γενικότερη κουλτούρα μας, αλλά και το γεγονός πως έχουμε άμεση πρόσβαση σε αυτό, παίρνοντάς το ως δεδομένο (άραγε πόσοι Αθηναίοι έχουν ανέβει στην Ακρόπολη;)

Αλλά αλήθεια…εσύ από πότε έχεις να πας στον Λευκό Πύργο;

Το παρόν

Η έκθεση που φιλοξενείται στο Λευκό Πύργο «παρουσιάζει με συνοπτικό τρόπο όψεις της ιστορίας της πόλης διαχρονικά, ελπίζοντας ότι θα κεντρίσει το ενδιαφέρον του επισκέπτη να γνωρίσει καλύτερα την πόλη, τα μνημεία και τα θεματικά μουσεία της.» Αυτή είναι η περιγραφή που δίνει η επίσημη ιστοσελίδα του μνημείου, που είναι τόσο αφημένη στην τύχη της όσο και το ίδιο.

(Αυτή είναι η επίσημη ιστοσελίδα του Λευκού Πύργου)

Επισκεφθήκαμε πρόσφατα το μουσείο και ανεβήκαμε όλους τους ορόφους, παρατηρώντας τα εκθέματα και απολαμβάνοντας τελικά την θέα της πόλης από ψηλά. Αρχικά παρατηρήσαμε ότι τα πάντα ήταν γραμμένα στα Ελληνικά, κάτι το οποίο διορθώνεται με τον ξενόγλωσσο οδηγό που είναι διαθέσιμος στο ταμείο. Το κακό είναι ότι ο αλλοδαπός που θα επισκεφθεί το μουσείο και δεν θα θελήσει να πληρώσει γι’αυτόν, δεν θα καταλάβει τίποτα από όσα θα δει. Ανάμεσα στους αλλοδαπούς που αντικρίσαμε την ημέρα της επίσκεψής μας, ούτε ένας δεν κρατούσε τον διαθέσιμο οδηγό στα χέρια του.

Οθόνες (όχι αφής) προβάλουν θεματικά βίντεο, χωρίς να παρέχουν την δυνατότητα αλληλεπίδρασης, ενώ σε διάφορα σημεία δεσπόζουν φωτογραφίες και χρονοδιαγράμματα. Αρκετά βαρετά και αδιάφορα τα περισσότερα, ενώ από άποψη τεχνολογίας συνεχίζουμε να βρισκόμαστε πίσω.

Ο κάθε όροφος είναι αφιερωμένος σε μια διαφορετική χρονική περίοδο και δραστηριότητα της Θεσσαλονίκης. Στον τελευταίο όροφο υπάρχει το κατάστημα του μουσείου με μια σειρά από δώρα και σουβενίρ, ενώ ξύλινα τραπεζάκια που διαθέτουν οθόνες, περιγράφουν παραδοσιακές Ελληνικές συνταγές. Πληροφορίες για την έπαρση σημαίας πουθενά (υπέροχη ενέργεια από στρατιωτικό άγημα που λίγοι έχουμε δει).

Η θέα από ψηλά είναι υπέροχη. Αυτό ίσως σώζει λίγο την κατάσταση. Λίγο περισσότερο βοηθά και το γεγονός πως ο Λευκός Πύργος πλέον διαθέτει διευρυμένο ωράριο, καθώς παλιά έκλεινε στις 14:00. Ακόμα θυμάμαι κατά την διάρκεια του εορτασμού της Ευρωπαϊκής Ημέρας Μουσείων την απάντηση του υπαλλήλου όταν προσπάθησα μαζί με μερικούς τουρίστες να μπω μέσα…13:57 κλείνουμε παιδιά, αύριο πάλι!

Το 1997 η Θεσσαλονίκη ήταν Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα. Από τότε ελάχιστα πράγματα έχουν αλλάξει εντός του μνημείου. Κάτι που δεν ισχύει για το παρελθόν του, που ήταν πολυτάραχο.

Η ιστορία

Ο Λευκός Πύργος κτίστηκε το 15ο αι., μετά την άλωση της Θεσσαλονίκης από τους Οθωμανούς το 1430. Στη θέση του υπήρχε παλαιότερος πύργος της βυζαντινής οχύρωσης της Θεσσαλονίκης, στο σημείο που το ανατολικό τείχος συναντούσε το τείχος της θάλασσας.

Πριν από τη σημερινή ονομασία του ήταν γνωστός ως Πύργος του Λέοντος το 16ο αι. και Πύργος της Καλαμαρίας το 18ο αι., ύστερα έγινε Πύργος των Γενιτσάρων το 19ο αι., όταν στάθμευε εκεί το σώμα των γενιτσάρων, και στη συνέχεια Πύργος του Αίματος, όταν έγινε φυλακή και τόπος εκτέλεσης θανατοποινιτών. Ώσπου το 1883 ο σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ, στο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού της αυτοκρατορίας του και της καλύτερης εικόνας της απέναντι στις ευρωπαϊκές δυνάμεις, έδωσε διαταγή να ασπριστεί και από τότε του έμεινε η σημερινή ονομασία.

Λέγεται πως Εβραίος φυλακισμένος ανέλαβε το έργο αυτό, με αντάλλαγμα την ελευθερία του. Ο Λευκός Πύργος απέκτησε το σημερινό του χρώμα κατά την διάρκεια του Β’Παγκοσμίου Πολέμου, έτσι ώστε να μην δίνει στόχο στα βομβαρδιστικά.

Το μνημείο είχε αποφασισθεί να γκρεμιστεί μαζί με το θαλάσσιο τοίχος της πόλης, κάτι το οποίο τελικά δεν πραγματοποιήθηκε. Ο Λευκός Πύργος όμως αντιμετώπισε προβλήματα και μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, αφού προτάθηκε να γκρεμιστεί μαζί με τα περισσότερα τζαμιά της πόλης. Τελικά, ούτε τότε ήταν το γραφτό του…

Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912 και την ενσωμάτωσή της στο ελληνικό κράτος, ο Πύργος είχε διάφορες χρήσεις και στους χώρους του φιλοξενήθηκαν η αεράμυνα της πόλης, το εργαστήριο μετεωρολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου και συστήματα ναυτοπροσκόπων.

Το 1983 ο Πύργος παραχωρήθηκε στο Υπουργείο Πολιτισμού.

Kανονικό εισιτήριο: 3 Ευρώ
Μειωμένο εισιτήριο: 2 Ευρώ (φοιτητές εκτός Ε.Ε. με επίδειξη φοιτητικής ταυτότητας, επισκέπτες Ε.Ε. άνω των 65 ετών)
Δωρεάν είσοδος: Επισκέπτες έως 18 ετών, φοιτητές Ε.Ε. με επίδειξη φοιτητικής ταυτότητας, κάρτα ελευθέρας, κάρτας πολιτισμού, ICOM, ICOMOS, δημοσιογράφοι, ξεναγοί, στρατιώτες

Ανακάλυψε περισσότερα για την ιστορία της Θεσσαλονίκης.

Advertisements